Η Κεντροδεξιά

 

Η κεντροδεξιά είναι ένας πολιτικός όρος που χρησιμοποιείται συνήθως για να περιγράψει την ιδεολογία που κλίνει προς τα δεξιά, αλλά βρίσκεται κοντά στο κέντρο της πολιτικής πυξίδας σε οικονομικά και κοινωνικά ζητήματα. Τα κεντροδεξιά κόμματα συνδυάζουν συντηρητικές (δεξιές) και φιλελεύθερες (κεντρώες) πολιτικές.

Η κεντροδεξιά συνεπάγεται αποδοχή ενός βαθμού ιεραρχίας στην κοινωνία και ισχυρίζεται ότι αυτή η ιεραρχική δομή προκαλείται από διαφορές στη συμπεριφορά των ατόμων. Υποστηρίζει ότι οι κατώτερης ποιότητας συμπεριφορές, όπως η τεμπελιά και η ηθική κατάπτωση, οδηγούν κάποιους ανθρώπους σε καταστάσεις κατώτερης κοινωνικής θέσης σε σύγκριση με κάποιους άλλους. Η κεντροδεξιά, σε αντίθεση με την ακροδεξιά, ισχυρίζεται ότι αυτό δεν είναι ένα έμφυτο ή εκ γενετής γνώρισμα και ότι οι άνθρωποι μπορούν να σταματήσουν να συμπεριφέρονται με κατωτερότητα, μέσω της αλλαγής των συνηθειών τους και μέσω συνειδητών επιλογών συμπεριφοράς.

Θεμελιώδες δόγμα της κεντροδεξιάς είναι ότι το κράτος υποχρεούται να προσφέρει σε όλους τους πολίτες ανεξάρτητα από φύλο, θρησκεία, καταγωγή, εισόδημα, ειδικές ανάγκες κτλ. ίσες ευκαιρίες να αναρριχηθούν στην κοινωνική πυραμίδα, μέσω της παροχής υπηρεσιών όπως δωρεάν παιδεία και ιατρική φροντίδα. Η κεντροδεξιά θεωρεί ότι η φορολογία πρέπει να είναι η ελάχιστη δυνατή έτσι ώστε να ενθαρρύνεται η ανάπτυξη της επιχειρηματικότητας και οι επενδύσεις, κάτι που σε τελική ανάλυση θα ευνοήσει όλα τα μέλη της κοινωνίας. 

 

 

Για ποιο πολλές πληροφοριές, πατήστε εδώ

Ο Ολοκληρωτισμός

 

Ως ολοκληρωτικό καθεστώς ορίζεται η ανελεύθερη πολιτειακή κατάσταση σε ένα κράτος. Το καθεστώς αυτό ελέγχει και κατευθύνει άμεσα ή έμμεσα τις κοινωνικές δραστηριότητες των ατόμων. Η Χάνα Άρεντ ορίζει τον ολοκληρωτισμό ως ριζική καταστολή της πολιτικής και περιφρόνηση εκ μέρους της εξουσίας των ατομικών δικαιωμάτων του πολίτη και ως βασικό διακριτικό του τη διείσδυση της κεντρικής εξουσίας σε κάθε πτυχή της ατομικής ύπαρξης και δημιουργίας. Συγκεκριμένα, καταργείται το κοινοβούλιο, φιμώνεται ο τύπος και επιβάλλεται αυστηρή λογοκρισία.

Ολοκληρωτισμός είναι ένας όρος που χρησιμοποιείται από ορισμένους πολιτικούς επιστήμονες για να περιγράψει ένα πολιτικό σύστημα στο οποίο το κράτος κατέχει το σύνολο των εξουσιών πάνω από την κοινωνία και επιδιώκει να ελέγχει όλες τις πτυχές της δημόσιας και ιδιωτικής ζωής. Πολλοί μελετητές ποικίλων ιδεολογικών θέσεων και ακαδημαϊκού υπόβαθρου έχουν εξετάσει προσεκτικά τον ολοκληρωτισμό. Όλοι συμφωνούν, πάντως, ότι ο ολοκληρωτισμός επιδιώκει να κινητοποιήσει ολόκληρους πληθυσμούς στην υποστήριξη μιας επίσημης κρατικής ιδεολογίας, δεν ανέχεται δραστηριότητες που δεν στρέφονται προς τους κρατικούς στόχους, συνεπάγεται την καταστολή ή τον κρατικό έλεγχο των επιχειρήσεων, εργατικών συνδικάτων, εκκλησίας ή των πολιτικών κόμματων. Τέτοιου είδους καθεστώτα διατηρούνται στην εξουσία χρησιμοποιώντας τις ένοπλες δυνάμεις για τη καταστολή των αντιφρονούντων και παράλληλα με τη βοήθεια των μυστικών υπηρεσιών, του παρακράτους, των ελεγχόμενων μέσων μαζικής ενημέρωσης καθώς και με τον περιορισμό της ελεύθερης έκφρασης όπως τη συζήτηση, διαδήλωση και κριτική. 

 

 

 

Για ποιο πολλές πληροφορίες, πατήστε εδώ

Η Ακροαριστερά

 

Ο όρος Ακροαριστερά αναφέρεται γενικά στη ριζοσπαστική εκδοχή της Αριστεράς στην πολιτική. Ο όρος χρησιμοποιείται για να περιγράψει την Αριστερά που δεν έχει μεταρρυθμιστική (ρεφορμιστική) στρατηγική, αλλά θέλει την ανατροπή του καπιταλιστικού συστήματος. Συσχετίζεται άμεσα με τον κομμουνισμό. Η Ακροαριστερά ως τμήμα/κομμάτι της Αριστεράς επιδιώκει την υπέρβαση κάθε μορφής ταξικής κοινωνικής διαστρωμάτωσης. Επίσης, επιδιώκει την κατάργηση κάθε μορφής ταξικής ιεραρχίας, ιδιαίτερα την άνιση διανομή του πλούτου και της εξουσίας. Τέλος, η Ακροαριστερά επιδιώκει την επικράτηση μιας κοινωνίας στην οποία θα παρέχονται στον καθένα ίσες οικονομικές και κοινωνικές δυνατότητες και στην οποία κανείς δεν θα έχει υπερβολικό πλούτο ή δύναμη έναντι των άλλων.

Η Ακροαριστερά υποστηρίζει ότι τα άδικα συστήματα θα πρέπει να ανατραπούν μέσω της επανάστασης, έτσι ώστε να εγκαθιδρυθούν ισότιμες κοινωνίες. Αντιθέτως η Κεντροαριστερά εργάζεται μέσα στο σύστημα, έτσι ώστε να αμβλυνθούν ορισμένες μόνο κραυγαλέες ταξικές ανισότητες, με στόχο την κοινωνική ομαλότητα και ειρήνη. Σε ορισμένες ανεπτυγμένες καπιταλιστικές κοινωνίες, οι ακροαριστερές οργανώσεις συνήθως συμμετέχουν στις αστικές κοινοβουλευτικές διαδικασίες έτσι ώστε να επιτύχουν τους στόχους τους. Η Ακροαριστερά απαιτεί ριζικές αλλαγές έτσι ώστε να καταργηθούν οι ταξικές κοινωνικές ανισότητες (π.χ. την εθνικοποίηση των μέσων παραγωγής και τον έλεγχο αυτών από τους εργαζόμενους και τον υπόλοιπο λαό, τη δέσμευση του πλούτου που κατέχεται από μία μικρή ελίτ την αστική τάξη και την αναδιανομή του στην υπόλοιπη κοινωνία, κλπ.). 

 

 

 

Για πολλές πληροφορίες, πατήστε εδώ

Η Αριστερά

 

Σήμερα, ο όρος "Αριστερά" διαμορφώνεται ανάμεσα στην Κεντροαριστερά και την αντικαπιταλιστική Αριστερά. Η Κεντροαριστερά έχει ως στόχο της την άμβλυνση ορισμένων μόνο κραυγαλέων ταξικών ανισοτήτων και την εμπέδωση της κοινωνικής ομαλότητας. Η αντικαπιταλιστική Αριστερά αναφέρεται στη ριζοσπαστική εκδοχή της Αριστεράς στην πολιτική. Ο όρος αυτός χρησιμοποιείται για να περιγράψει την Αριστερά που δεν έχει μεταρρυθμιστική (ρεφορμιστική) στρατηγική, αλλά θέλει την ανατροπή του καπιταλιστικού συστήματος.

Οι οικονομικές θεωρήσεις που περιλαμβάνονται στο φάσμα της "Αριστεράς", αποτελούνται από τον Κέυνς και το Κράτος Πρόνοιας ως και την κοινωνικοποίηση των μέσων παραγωγής, όπως μεγάλα εργοστάσια και τον κεντρικό σχεδιασμό. Η "Αριστερά" υποστήριζε τα εργατικά συνδικάτα κατά τη βιομηχανική επανάσταση του 19ου αιώνα, ενώ τον 20ο αιώνα σχετίστηκε με την κυβερνητική παρεμβατικότητα στην οικονομία. Στον 21ο αιώνα, η Αριστερά κατακρίνει την παγκοσμιοποίηση και τον διεθνή ανταγωνισμό των οικονομιών, καθώς θεωρεί πως επιφέρουν πιέσεις για χαμηλότερες αποδοχές, απορρύθμιση των εργατικών σχέσεων και όξυνση των κοινωνικών ανισοτήτων. 

 

Για ποιο πολλές πληροφορίες, πατήστε εδώ

Η Κεντροαριστερά

 

Ο όρος κεντροαριστερά στην πολιτική εκφράζει την ιδεολογία που συνδυάζει στοιχεία δημοκρατικού σοσιαλισμού και κοινωνικού φιλελευθερισμού. Τα κόμματα της κεντροαριστεράς επιδιώκουν τη δημιουργία μίας μεικτής οικονομίας της αγοράς. Όπως και η κεντροδεξιά, η κεντροαριστερά υποστηρίζει την ύπαρξη του κράτους πρόνοιας αλλά σε αντίθεση με αυτήν υποστηρίζει επίσης πολιτική υψηλής φορολογίας στα μεγαλομεσαία και υψηλά εισοδήματα και παράλληλα μειωμένης φορολογίας στα κατώτερα.

Η σύγχρονη Κεντροαριστερά συνήθως ταυτίζεται με τη σοσιαλδημοκρατία. Η Κεντροαριστερά πιστεύει πως το κράτος θα πρέπει ενίοτε να παρεμβαίνει στην οικονομία και να εμπλέκεται για χάρη της κοινωνικής δικαιοσύνης, της ευημερίας και της προστασίας των αδύναμων. Αλλά υποστηρίζει και τις ελευθερίες του κοινωνικού φιλελευθερισμού, δηλαδή την υποστήριξη των φιλελεύθερων εκλογών κ.ά. Για να είμαστε πιο συγκεκριμένοι, η Κεντροαριστερά συνδυάζει φιλελεύθερη (κεντρώα) πολιτική και σοσιαλιστικά (αριστερά) στοιχεία στα διάφορα κοινωνικά και οικονομικά θέματα. 

 

 

 

Για πολλές πληροφορίες, πατήστε εδώ

Η Ακροδεξιά

 

Στη σύγχρονη πολιτική σκηνή, με τον όρο ακροδεξιά καλείται το σύνολο των ριζοσπαστικών πολιτικών ιδεολογιών που βρίσκονται στην άκρα δεξιά μεριά του πολιτικού φάσματος αριστεράς-δεξιάς. Αυτές οι ιδεολογίες είναι οι σωβινιστικές, ακραία εθνικιστικές δηλαδή, ολοκληρωτικές και αντιδραστικές. Ο όρος αυτός χρησιμοποιείται για να περιγράψει ιδεολογίες όπως ο Φασισμός και οι διάφορες μορφές του, συμπεριλαμβανομένου του Εθνικοσοσιαλισμού, της Τρίτης Θέσης, καθώς και άλλα κινήματα όπως ο Λευκός Εθνικισμός και η Εναλλακτική δεξιά. Είναι άμεσα συσχετιζόμενη με τον ρατσισμό, τον ακραίο εθνικισμό και τον ακραίο συντηρητισμό.

 

 

 

Για ποιο πολλές πληροφορίες,πατήστε εδώ

Το Κέντρο

 

Ο όρος Κέντρο στη σύγχρονη πολιτική εκφράζει συνήθως τις ιδεολογίες του κοινωνικού φιλελευθερισμού και γενικότερα του φιλελευθερισμού, οι οποίες συνδυάζουν κεντροδεξιά και κεντροαριστερά ιδεολογικά στοιχεία. Η θέση αυτή, αντιτίθεται σε πολιτικές αλλαγές που επιφέρουν μετατόπιση της κοινωνίας είτε προς τα Αριστερά είτε προς τα Δεξιά. Τα σύγχρονα κεντρώα κόμματα (φιλελεύθερα στην πλειοψηφία τους) υποστηρίζουν τη μικτή οικονομία και την ανοιχτή κοινωνία, κρατώντας ίσες αποστάσεις στα οικονομικά και στα κοινωνικά ζητήματα (ή και τείνοντας προς τα κεντροαριστερά στα κοινωνικά ζητήματα). Πολλά κεντρώα κόμματα υιοθετούν ιδεολογίες όπως ο Τρίτος Δρόμος και ο Ρεφορμισμός.

Χαρακτηριστικά των υποστηρικτών του πολιτικού χώρου αυτού, είναι η πεποίθηση ότι οι λύσεις στα διάφορα προβλήματα πρέπει να επέρχονται μέσω του ρεαλισμού και του πραγματισμού και όχι με συναισθηματική φόρτιση. 

 

Ο Βίλελμ Ρέπκε, Γερμανός οικονομολόγος, από τους πρώτους που ανέπτυξαν τη θεωρία του Τρίτου Δρόμου.

 

 

Για ποιο πολλές πληροφορίες, πατήστε εδώ  

Η Δεξιά

 

Ο όρος Δεξιά στην πολιτική, σήμερα, αναφέρεται στις πολιτικές που προωθούν την ιδέα της συντήρησης. Η ιδεολογία της δεξιάς ασπάζεται την προάσπιση των αναπόσπαστων χαρακτηρηστικών ενός έθνους, γιατί αποτελούν, κατ' αυτήν, αναπόσπαστο στοιχείο κάθε κοινωνίας, απαραίτητο για τη μετεξέλιξη και τη διαρκή πρόοδό της. Η δεξιά εμφανίζεται υπέρμαχη μόνο του οικονομικού φιλελευθερισμού, και αυτού όχι πάντοτε, ενώ αντιτίθεται στον κοινωνικό φιλελευθερισμό.

Ο όρος αναφέρεται κυρίως σε αντιλήψεις και θέσεις που μπορούν να χαρακτηριστούν ως συντηρητικές, με την πολιτική έννοια του όρου, που αφορούν δηλαδή τη διαφύλαξη της ιστορικής εθνικής κληρονομιάς και της θρησκείας, σφυρηλατώντας την αυθόρμητη τάξη κάθε κοινωνίας. Ανάλογα με την εποχή και τα συμφραζόμενα ωστόσο ο όρος υπόκειται σε διαφορετικές ερμηνείες: ως δεξιοί χαρακτηρίζονται στη σύγχρονη εποχή του παγκοσμιοποιημένου καπιταλισμού, οι οπαδοί της ελεύθερης αγοράς στην οικονομία.

Στον οικονομικό τομέα, οι δεξιές παρατάξεις ασπάζονται ενίοτε οικονομικές πολιτικές όπως ο νεοφιλελευθερισμός, που χαρακτηρίζονται από το αίτημα της ελαχιστοποίησης του κρατικού παρεμβατισμού, έτσι ώστε το κράτος να έχει την ιδιότητα του παρατηρητή και όχι του ρυθμιστή των κοινωνικών πεπραγμένων, με τις δυνάμεις της ελεύθερης αγοράς να αναλαμβάνουν τον ρόλο του ρυθμιστή. Σε άλλες περιπτώσεις πτέρυγες της Δεξιάς όπως οι νεοσυντηρητικοί πρεσβεύουν πιο μετριοπαθείς φιλελεύθερες πολιτικές στην οικονομία, με απώτερο στόχο τη στήριξη του αστικού κράτους και του κράτους πρόνοιας. 

 

 

Για ποιο πολλές πληροφορίες, πατήστε εδώ